BIO TRIVIA

STAM WALNOOTBOOM

IN V.M. KLOOSTERTUIN


Voordat ik iets vertel over deze boom wil ik toch eerst even iets rechtzetten n.a.v. een reactie op een eerder bericht over Open Monumentendag, namelijk dat ik ik de dag zat af te kraken.

Dat is zeker niet mijn bedoeling geweest en dat kon ik ook niet want ik heb hooguit 1 % van wat er te zien was ook daadwerkelijk bezocht.

Over die 2 dingen schreef ik dat ik het voor mezelf teleurstellend vond en dat is iets anders dan afkraken vind ik. Ik sprak over mezelf, niet over de dag an sich. Het lag evenzeer aan mijzelf en in 1 van de gevallen omdat ik door de enorme drukte geen geduld op kon brengen om op mijn beurt te wachten.

Ik had me verheugd op de Kloostertuin van het Marienburg Klooster dat aangekondigd stond als "geopend". Toen ik daar kwam was dat voor mij een teleurstelling omdat ik de tuin (of wat er nog van over is) allang kende en de "tuin" gewoon ALTIJD open is voor publiek. Ik had gehoopt dat er elders misschien nog een ander, normaal "verborgen" deel was maar dat was niet zo, althans ik heb dat nergens kunnen vinden. Daar sprak ik teleurstelling over uit, niet meer en niet minder.

Ook kondigde ik aan dat ik er desondanks foto's van zou tonen (zie hier dus de 1e) omdat ik er toch wat interessante dingen zag en meemaakte.
----------------------------------------------
Toen ik op deze locatie aankwam vroeg in de middag was ik de 2e persoon aldaar en ik zag een wat oudere man met een plastic zak dingen op het zeiknatte gras onder een boom oprapen. Ik sprak de man aan en vroeg beleefd wat ie aan het rapen was waarop ie antwoordde "walnoten maar ze zijn allemaal nat".

De boom was me nooit eerder opgevallen en ik zou em ook zeker niet als een Walnoot boom herkend hebben, dus leerde ik dat van deze man :) Omdat het een vrij kleine tuin is omgeven door allerlei bebouwing heb ik me wederom niet gewaagd aan een totaal foto van de boom maar alleen deze foto van de onderkant van de stam gemaakt. Boomstammen vind ik zowieso altijd wel mooi en aan deze onderkant zag ie er ook wat aangetast (o.i.d.) uit.

Toen ik later, eenmaal thuisgekomen ging goegelen las ik ook dat oude Walnoot bomen vaak last hebben van ziektes onderaan hun stam, maar aangezien ik noch hovenier, noch dendroloog ben zal ik daar niet op ingaan, temeer er voor wie interesse voor heeft volop over te vinden is op het Web.

Wat ik ook nog uitvond zodoende was dat Walnoten bomen vrij lastige bomen te kweken en houden zijn en maar zo half-om-half inheems. Ik heb wel eens eerder ergens noten gevonden maar altijd bleek dat weinig soeps te zijn in termen van consumptie geschiktheid.

Vallen ze gewoon op natuurlijke wijze uit een boom en ze blijven op de grond liggen en nat worden dan gaan ze binnenin (ondanks het keiharde omhulsel) binnenin schimmelen. Ik heb ze vroeger ook wel eens mee naar huis genomen om ze te laten drogen maar dat pakte eveneens verkeerd uit omdat ik dat verkeerd deed. Ik liet ze in hun omhulsel zitten en als ze dan echt droog waren na wat weken en ze openmaakte bleek de inhoud gekrompen en verschrompeld en gitzwart geworden en echt niet meer eetbaar.

Blijkbaar moet je ze dus uit dat omhulsel halen en dan drogen en om alsnog schimmel te voorkomen ook op een goed geventileerde plek.

Omdat ik niet wilde concurreren met de notenrapende man die toch erg fanatiek bezig was op het zeer drassige gazon, keek ik een stukje verderop en daar lagen ook wat noten. Die waren wellicht die kant opgewaaid want het was al op enige afstand van de kroon van de boom. Met veel moeite kreeg ik er met blote handen en zonder gereedschap toch 1tje open. Die zag er binnenin puntgaaf uit. Die stak ik in mijn mond en de smaak was best goed maar de noot proefde omdat ie zo vers was wel een beetje "groenig" omdat ie onrijp was maar ik heb er zeker geen buikpijn van gekregen :).

Een meer volkse naam voor Walnoten die bij ons thuis ook altijd gebezigd werd is Okkernoten. Die naam heb ik lange tijd aangezien voor dialect, maar blijkt toch een gangbaarder naam te zijn dan ik dacht, althans op zijn minst in de laatste decennia, al hoor ie het in spreektaal nog steeds zelden.

De boomsoort gedijt vrij aardig in Nederland alhoewel ie slecht tegen nachtvorst kan en de mate van succes van eetbare noten ook sterk afhankelijk is van temperatuursschommelingen in het voorjaar. Ook stellen ze wat eisen aan de grondsoort en dienen speciaal gesnoeid te worden. De boom wordt toch wel beschouwd als quasi inheems maar van origine komt ie uit zuidoost Europa. De originele Latijns-wetenschappelijk naam is Juglans regia.

Er zijn diverse cultivars / rassen van gekweekt en er bestaan, net zoals bij fruitbomen hoog- en laagstammige rassen.

Voor de consumptie aangeboden noten in winkels zijn professioneel gekweekt en geoogst in met name Mediterrane contreien. Bij de oogst worden de noten ook niet geplukt maar moeten toch uit zichzelf uit de boom vallen en het is het droogproces waar em de kunst in schuilt :)