"mijn" MUURLEEUWENBEK
Vooropgesteld: het plantje is gewoon van ZICHZELF !
Begin augustus 2008 sprak ik (op de vorige blog) mijn teleurstelling uit toen een hoveniersbedrijf in opdracht van de gemeente met een hoop high tech apparaten alle "onkruid" hier op de stoep verwijderde.
En niet alleen hier. Ik heb er intussen meer planten-liefhebbers met minituintjes op de stoep met wilde planten er over horen klagen en 1 dame gebruikte zelfs hetzelfde argument als wat ik toen dacht:
Aan de ene kant publiceert de gemeente een boek met prachtige foto's van Korstmossen en andere planten op de ouwe stadswallen die dan genoemd worden als zijnde zeer bijzonder en dat je die moet waarderen en amper 300 meter verderop (dan waar de plant op stadswallen groeit) wordt hetzelfde plantensoort rigureus om zeep geholpen.
Nu ben ik ook weer niet zo weekhartig dat ik de dood van een paar plantjes als een wereldramp bestempel maar het is de willekeur en het meten met verschillende maten (morele normen en criteria) die zo frustrerend, onlogisch en tegenstrijdig overkomt. Dat beweerde die dame ook precies hetzelfde en ik had zelf nog niks gezegd, ze poneerde het zelf en precies hetzelfde als wat ikzelf al die tijd al dacht. Leuk ook wel om te horen en de conclusie te kunnen trekken dat ikzelf toch niet de enige loslopende "botano-gek" ben :).
Maar anderzijds is het weer wel leuk om te zien dat de natuur, zelfs in de stad, zich niet laat temmen en gewoon weer opnieuw begint. Zou een leuke B-film titel kunnen opleveren in de trend van "The revenge of the ...." :)
[In verband met zoekmachines vermijd ik het Engelstalige woord voor onkruid :). Onder die term wil ik niet gevonden worden.]
Bij de overburen meende ik laatst een Tomaat plant in een mini voortuintje te zien staan en die fotografeerde ik en vlak ernaast stond weer een "onkruid" (Kaal knopkruid) te bloeien dat hier voorheen ook veelvuldig stond. Die is dus weer volop terug en zo ook elders in de stad.
Idemdito dus met bovenstaande Muurleeuwenbek die naast de voordeur van de bovenburen groeit en die vorige week ook weer opnieuw stond te bloeien. Zo lang als ik het plantensoort al ken (ongeveer 3 jaar) heb ik het altijd nog een zeer charmant plantje gevonden.
Het plantje voelt zich overal thuis in omgevingen met steen, op oude en nieuwe muren (in de voegen), rotstuintjes, en overal waar de grond puin of stenig materiaal bevat en dus zelfs ook tussen stoeptegels tegen voorgevels van huizen [die amper een eeuw oud zijn :)]. Het plantensoort is van origine afkomstig uit Zuid Europa en is "in de vrije natuur" vrij zeldzaam in de Lage Landen behalve in stedelijke (urbane) gebieden.
Muurleeuwenbek = Cymbalaria muralis. Het is een overblijvende plant uit de familie van de Weegbree-achtigen. Een kruipplantje met wat vlezige stengels die wortelt op de knopen van die kruipende stengels.
N.B. Niet alle soorten die voorheen op de stoep groeiden zijn terug, de Canades fijnstraal bijvoorbeeld niet, maar dat zal wel komen omdat voor die soort het seizoen al voorbij was. Muurleeuwenbek bijvoorbeeld bloeit zowieso altijd tot in het najaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten