VUURDOORN # 1
Deze grote tegen een muur groeiende, semi klimmende struik is een Vuurdoorn. Locatie: helemaal aan het eind van het steegje tussen de Hinthamerstraat en de ZuidWillemsvaart dat Louwschepoort heet.
Aan het eind van het steegje is een kwekerij en links ervan de JeroenBoschtuin en een klein parkje achter de voormalige St. Jozefkerk met aan de achterzijde een overschot van een Orangerie.
Rechts naast de kwekerij is nog een restant van het vroegere Zusters van Orthen klooster dat bekend staat als "Het pand" wat waarschijnlijk vroeger de refter was (de eetzaal van het klooster).
Rechts naast de kwekerij is nog een restant van het vroegere Zusters van Orthen klooster dat bekend staat als "Het pand" wat waarschijnlijk vroeger de refter was (de eetzaal van het klooster).
De Vuurdoorn (en ook enkele kleine boompjes) staan tegen (en naast) het oude pand ernaast waar een bekende kunstenaar woont. Over de kleine boompjes later meer.
Het geslacht Pyracantha is sinds eind 16e eeuw in cultuur. Het is een geslacht van groenblijvende struiken uit de Rozenfamilie met diverse soorten die van origine komen uit Zuidoost Europa en Zuidoost Azie. Ook zijn er diverse cultivars van gekweekt.
Op deze webpagina staan de diverse soorten en hun land van herkomst en namen van cultivars vermeld.
Vroeger hadden Vuurdoorns vaak last van Schurft en Bacterievuur en waren daardoor in bepaalde periodes even gehaat als Meidoorns en werden soms massaal verbrand omdat gedacht werd dat ze via die ziektes ook Appel- en Perenbomen konden aantasten. Meidoorns bleken in de afgelopen jaren na gedegen wetenschappelijk onderzoek onschuldig als veroorzaker van o.a. Appelen en Peren bacterievuur.
De tegenwoordige Vuurdoorn cultivars zijn resistent tegen deze ziektes maar ze zijn ook wel gekweekt vanwege anderskleurige bessen die varieren van geel tot rood maar de meest originele soort heeft oranje bessen zoals op de foto. Maar deze ouwerwetse Vuurdoorns zijn nog steeds wel degelijk de waardplant voor bacterievuur (= Nectria) en voor schurft (een schimmelziekte bij planten) (= Spilocaea pyracanthae). De soortnaam van de ziekte is zelfs afgeleid van de geslachtsnaam van Vuurdoorn.
Vroeger werden Vuurdoorns ook wel aangeplant als erfafscheding omdat ze zulke fikse doorns hebben aan hun twijgen, zie een closeup foto bij een volgend bericht.
Het geslacht Pyracantha is sinds eind 16e eeuw in cultuur. Het is een geslacht van groenblijvende struiken uit de Rozenfamilie met diverse soorten die van origine komen uit Zuidoost Europa en Zuidoost Azie. Ook zijn er diverse cultivars van gekweekt.
Op deze webpagina staan de diverse soorten en hun land van herkomst en namen van cultivars vermeld.
Vroeger hadden Vuurdoorns vaak last van Schurft en Bacterievuur en waren daardoor in bepaalde periodes even gehaat als Meidoorns en werden soms massaal verbrand omdat gedacht werd dat ze via die ziektes ook Appel- en Perenbomen konden aantasten. Meidoorns bleken in de afgelopen jaren na gedegen wetenschappelijk onderzoek onschuldig als veroorzaker van o.a. Appelen en Peren bacterievuur.
De tegenwoordige Vuurdoorn cultivars zijn resistent tegen deze ziektes maar ze zijn ook wel gekweekt vanwege anderskleurige bessen die varieren van geel tot rood maar de meest originele soort heeft oranje bessen zoals op de foto. Maar deze ouwerwetse Vuurdoorns zijn nog steeds wel degelijk de waardplant voor bacterievuur (= Nectria) en voor schurft (een schimmelziekte bij planten) (= Spilocaea pyracanthae). De soortnaam van de ziekte is zelfs afgeleid van de geslachtsnaam van Vuurdoorn.
Vroeger werden Vuurdoorns ook wel aangeplant als erfafscheding omdat ze zulke fikse doorns hebben aan hun twijgen, zie een closeup foto bij een volgend bericht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten