MANSOOR
HEEMTUIN BEGIJNHOF # 47
Door beperkte tijd vandaag maar 1 plantensoort. Dat is er ook weer eentje waar ik nog nooit van gehoord had en die ik ook nooit eerder gezien had maar die wel erg sympathiek op mij overkomt.
Een bodembedekker met kleine blaadje en ik vind em ook ietwat op Hondsdraf lijken maar ook op het plantje uit de blogheader (waarvan ook hier een andere foto te vinden is en waarvan ik nog steeds niet weet wat het is).
Het meest opvallende aan dit plantje vind ik de glanzende blaadjes die ook wat leerachtig aandoen. Ik heb er niet aan gevoeld om te checken of dat ook zo is maar ik lees er nu wel over dat ie ook in de winter groenblijvend is en dat het een schaduwplant is die uit Midden en Zuid Europese bossen afkomstig is. Ik kan em in slechts 1 van mijn plantengidsen vinden en in de Heukels' Flora staat ie ook niet eens verneld als ook wel verwilderd vanuit tuinen want anno nu is het vooral een sierplant die veel aangeboden schijnt te worden door kwekers als plantje voor onder heesters.
Ze bloeien in mei/juni met bruin-purperen bloempjes die zo klein zijn dat ze amper opvallen en veelal onder de bladeren verscholen zitten.
Andere namen zijn Hazelwortel en Wilde gember. In Latijns-wetenschappelijke termen Asarum europaeum. Lid van de Pijpboemen familie.
Reden voor de aanwezigheid in deze heemtuin zal zijn omdat de wortels ervan in de 19e eeuw een medicinale toepassing hadden als laxeermiddel en voor iets dat te maken heeft met nierfuncties.
In een kort verhaal van de Vlaamse auteur Bart Moeyaert uit 2001 getiteld 'Mansoor, of hoe we Stina bijna dood kregen', wordt zelfs gespeculeerd over de giftigheid van de plant. Ik heb dat verhaal zelf niet gelezen en kan verder ook niks vinden over vermeende giftigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten