BIO TRIVIA

AFRONDING BERICHTEN

HEEMTUIN BEGIJNHOF # 65


Ik had in de afgelopen 2 berichten al aangekondigd dat mijn serie berichten over planten die ik gefotografeerd had in de heemtuin van het Begijnhofje aan de Catherinastraat in Breda op zijn einde liep.

Bij deze het laatste bericht in deze serie en voor dit jaar. Misschien ga ik er in het voorjaar van 2009 nog eens heen en kom er dan misschien ook op deze blog op terug.

In mijn allereerste tekstinleiding over de tuin en het hofje had ik al aangegeven dat het 4 weken geleden ook niet de eerste keer was dat ik er kwam en al die planten zag. De allereerste keer was in de 1e helft of midden 90er jaren met een vriend die me er onlangs in een reactie nog aan herinnerde. (Ik was ons allereerste toevallige bezoekje ook zeker niet vergeten.) (Zie reactie.)

Afgezien nog van de heemtuin is het er nog steeds een oase van rust en harmonie. Alles gaat er aan je voorbij, het drukke verkeer, de CO2 uitstoot en de levendigheid van een stad in zijn algemeenheid. De locatie is een oase van rust en stilte. Een soort gat in de stad waaraan alles voorbijgaat, of anders geformuleerd, alles aan ontsnapt.

Website van het Begijnhof Breda zelf (een stichting).

De overigens links zijn van Wikipedia maar toch zeker ook lezenswaardig:
Geschiedenis Begijnhof in Breda (uitgebreider dan hun eigen site).
Begijnhoven algemeen.
Begijnhoven in Nederland.
Begijnhovenin Vlaanderen.
Wat zijn Begijnen ? (En ook Begarden overigens).

Uit de Wikipedia info maak ik op dat er in Nederland nog maar 2 begijnhoven die in nog tact zijn over zijn, deze in Breda en 1 in Amsterdam. In steden als Leiden, Delft en Haarlem zijn nog restanten in de vorm van geveltjes, poortjes en een kerk over. In de stad Utrecht herinneren alleen enkele straatnamen er aan.

Alleen het hofje in Breda heeft nog een tuin die weer zoals vroeger verplicht was ingericht met medicinale kruiden. In de loop der eeuwen waren dat langzamerhand rozentuinen geworden maar deze is in 1970 weer in ere hersteld / opnieuw aangelegd. Datzelfde jaar was ook het jaar dat de laatste Begijn vertrokken of gestorven. Althans zo meen ik me te herinneren in een gevelsteen te hebben gelezen.

In Vlaanderen bestaan nog veel meer Begijnhoven die nog in tact zijn, grotere ook en een aanzienlijk aantal ervan staan ook op de Werelderfgoed lijst.

Tot slot kan ik nog melden dat ik intussen achterhaald heb wie de tuinman van het Begijnhofje is. Ik hen hem gemaild met de vraag of hij me kan helpen aan een inventarisatie lijst van de plantensoorten die er groeien.

Hier een link naar de locatie van het hofje via een satelietfoto op GoogleMaps.