zondag 11 januari 2009


GEWONE LAURIERKERS # 2

GIFTIGHEID

Al in het vorige bericht noemde ik enkele voorbeelden van de giftigheid van deze struik / boom. Het vroegere gebruik bij entomologen om insekten te doden en de Amandelgeur wanneer je de bladeren van de Laurierkers kneust. Eigenlijk midden in dat laatste statement eindigde ik dat vorige bericht.

Inderdaad zijn Amandelen (de noten van de Amandelboom) ook blauwzuur(-verbindingen) bevattend. Er zijn z.g.n. zoete en bittere Amandelen en die komen van 2 verschillende cultivars van 1 en dezelfde boomsoort die van hetzelfde plantengeslacht is als de Laurierskers (Amandelboom = Prunus dulcis).

Amadelen die je koopt bij notenwinkels zijn meestal bitter, voor zover ze niet gezouten zijn zoals tegenwoordig zo veel noten worden gezouten, zo zout haast dat je de pure smaak niet meer proeft. In de regel geldt dat hoe bitterder Amandelen smaken hoe meer blauwzuur er in zit en als je er veel van eet kunnen ze zelfs zeer schadelijk zijn voor de gezondheid, in exteme gevallen zelfs dodelijk.

Wat betreft de giftigheid van Laurierkers:

De Blauwzuurverbindingen zijn de Blauwzuurglycosen en die zitten met name in de bladeren, de bast en de zaden en die verbindingen hebben qua chemische stoffen ook weer aparte namen.

In de bladeren zit 5 % Prunasine, vooral in jonge nog wat bleke bladeren.
In de zaden zit Amygdaline, let wel de zaden, niet zozeer in het vrichtvlees van de bessen waar de zaden (pitten) in zitten. Willen de zaden dodelijk zijn dan moet er op de zaden gekauwd zijn.


De zaden noch de bladeren zijn voor mensen niet echt uitnodigend om in de mond te stoppen en daarom komt bergiftiging bij mensen zelden voor.

Ook andere zoogdieren eten zelden van de Laurierkers, al zijn er wel gevallen bekend dat koeien, schapen, geiten, varkens, en heel soms ook honden wel eens van de plant doen. Het eten van een halve kilogram bladeren kan voor een koe dodelijk zijn. Het vergiftigingsproces is zeer snel, de symptonen zijn stuipen en ademhalingsproblemen waardoor de dood binnen een minuut volgt.

Blijkbaar eten Vogels de besjes en omdat Vogels dus niet op de pitjes kauwen en het vruchtvlees van de besjes niet giftig is. In het vorige bericht schreef ik al dat de struik vast in mijn tuin is terechtgekomen omdat vogels de zaadjes uitpoepten.

De giftigheid van de bladeren schijnt op onverklaarde wijze hoger te zijn bij vochtig weer en in de zomer.

Vroeger waren er ook medicinale, cosmetische en aromatische / culinaire toepassingen van Laurierskers:

- Mediciaal werd het toegepast in recpten tegen hoest, krampen, braken en misselijkheid.
- Het waterextract werd gebruikt in cosmetische preparaten maar dat is nu in veel landen verboden.
- Ook werden kleine hoeveelheden bladeren wel in melk gekookt om de bitterheid van Amandelen na te bootsen.

De mooiste anecdote vind ikzelf echter die van het feit dat Griekse priesters het in de oudheid in de tempel van Dephi zich van de Larierbladeren "bedienden" (door de dampen van brandende bladeren ?) de waarzegster(s?) te bedwelmen en aldus de orakels van de god van o.a. het licht Apollo(n) te triggeren.

Bovenstaande wordt het vermeld in onderaan vermeldde boeken.

In boeken van o.a. Mellie Uyldert uit 60er en 7oer jaren herinner me ook wel dat andere dampen van planten werden vermeld als hallucigeen middel om het orakelen op te wekken.

Weer een andere meer recente bron (die ik nooit zo vertrouw), de Nederlandstalige Wikipedia noemt echter Ethyleen / Etheengas als bron van het hallucigene effect en dat afkomstig zou zijn van een bron van vulkanische oorsprong.
NL Wikipedia webpagina over het Orakel van Delphi.

Intussen ben ik qua onderwerp dermate ver afgedwaald van Laurierkers, maar ik vind het altijd leuk om van de hak op de tak te gaan. Ook vanuit de overtuiging dat er voor alles en nog wat diverse interperaties bestaan en dat veel dingen met elkaar samenhangen.

In een volgend bericht de informatiebronnen / boeken / etc. die gebruikt werden voor dit bericht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten